Blog o perfumach. W oparach popkultury.

Paczulowy stalking, “nie-perfumy” i marazm

edpholiczka co slychac

Zamiast narzekać, jak to życie wchodzi mi w drogę i użalać się nad sobą na Fanpejdżu, postanowiłam zrobić to tutaj. 😉 A tak na poważnie – ostatnio różne obowiązki i filozofowanie odciągają mnie od pisania dla Was. Sprawy różne – rodzina, mamusiowanie, utrzymywanie względnego porządku w domu i życiu… Pewnie to znacie i nie jest to dla Was dziwne. Jeśli czytacie mnie od dłuższego czasu, to pewnie wiecie też, że kiedy nie mam możliwości pisać z entuzjazmem i przekonaniem, to nie piszę wcale. A dla mnie 3-4 dni bez wpisu to już jest powód do niepokoju i samozdyscyplinowania siebie. Czemu? Pewnie dlatego, że uwielbiam to, co robię.

Kiedy dopada mnie życie, to w wolnych chwilach (a tych mam tak niewiele, około godziny, może dwóch w ciągu dnia) zaszywam się w domu i pochłaniam litry kawy i herbaty, wmasowuję w siebie całą masę kremów i psikam na siebie litry perfum. Jak widzicie – stawiam na nawilżanie szeroko rozumiane. 😉 Spójrzcie tylko na powyższe zdjęcie – moja maleńka dłoń, która rozmiarem dorówna dłoni 12-latki, wygląda tutaj jak wielka i zachłanna łapa obściskująca filiżankę w obawie przed utratą jej zawartości. Co ja bym zrobiła bez kawy? To moje ulubione placebo!

Stalking w moim wydaniu.

Zostałam pożarta przez niszę. Przeczesuję wszystkie marki w poszukiwaniu zapachów z nutą paczuli. Dzisiaj np. pachnę Patchouli Leaves i mój mąż już zdążył powiedzieć, że pachnę “stinky”. Jak dobrze, że On kupuje mi tyle perfum, bo inaczej mogłabym się pogniewać! 😉 A tak na poważnie – szukam tej paczuli idealnej, a na razie upatruję jej w Patchouli Reminiscence, o której pisałam dla Was kilka dni temu. Przede mną lepsze testy wielu pachnideł i zaczynam się obawiać, czy ten temat mnie nie zmęczy. Im ta paczula brudniejsza, mniej słodka, tym dla mnie lepiej. I niech tam, będę pachnieć jak brudas! Coś w tej paczuli jest, że zawsze pachnie znajomo, ale w każdym pachnidle zaklęto ją inaczej. Muszę ją poznać, tak dobrze, jak tylko się da!

Julietka.

Tyle razy z dumą opowiadam o tym, że nie mam swojego signature scent, że to przeżytek, że już mam tej śpiewki dość. Wewnętrzne instynkty ślubowania miłości i wierności ukochanym zapachom  mówią mi, że powinnam któremuś z moich ulubionych pachnideł się oświadczyć. Do tej pory nie było takiej możliwości. Cavalli zbyt w stylu Peggy z Świata według Bundych, Gucci Eau de Parfum zbyt “golasowy”, Shalimar zbyt dostojny i niedzisiejszy… I wreszcie trafiłam na coś, co mogłoby ubiegać się o tytuł mojego zapachowego podpisu. Juliette has a Gun – Not a Perfume. W tych perfumach jest wszystko co dobre – czyli po prostu ambroxan. Otulając się tym zapachem czuję się, jakby ktoś przykleił mnie do słońca, włączył jakąś dobrą piosenkę i obiecał mi pracę dla Michaela Scotta z serialu The Office. Not a Perfume to ciepło i kobiecość, ale bez przesady, bez spoufalania się. To perfumy dla divy w wieczorowej sukni i dla dziewczyny w potarganych boyfriendach i białej koszulce z napisem “I don’t care”. Kocham te perfumy i mogłabym je nosić codziennie, przy każdej okazji. Gdybym miała signature scent wskazać, to niech to będzie właśnie ta Juliette. Na razie.

edpholiczka not a perfumeBez komentarza

A co z tym marazmem?

Kiedy porządnie ogarniam sprawy życiowe, to zazwyczaj oznacza, że zapachowe kwestie schodzą na drugi plan. I tak oto nagminnie wychodzę rano z domu bez żadnego zapachu (!). Po wyjściu sobie o tym przypominam i stwierdzam, że to dobrze, bo nos musi odpoczywać. To wszystko prawda, ale ile można? Jeśli już coś przypomina mi o tym, że nie użyłam perfum, to sięgam po Pomelo Paradis albo Nerolia Bianca. Świetne pozycje, ale przecież żadne pachnidło nie chce mieć miana “z braku laku”. Ot, takie moje wygodnictwo, pójście na łatwiznę. Porą wieczorową mam już zazwyczaj przemyślaną strategię i chcę pachnieć wszystkim na raz. W efekcie sięgam po jakąś paczulkę, albo Not a Perfume. I dobrze mi z tym, tak właśnie lubię pachnieć. Ale nie myślcie, że wystarczy rzec “i żyli długo i szczęśliwie”! Nie jest to takie proste, bo już nadchodzą kolejne zachcianki. Uwielbiam zapach kadzidła i mirry i bez zastanowienia dam się wciągnąć w kolejne nuty zapachowe. Czuję, że moja ciekawość poznawcza ożyła, że tak wiele chcę i mogę. Na szczęście to nie tylko słodkości, Shalimar i Gucci Eau de Parfum pachną dobrze! 😉

edpholiczka guerlain nerolia

A co słychać u Was?
O czym chcecie poczytać? Czego brakuje Wam na blogu?

Tagi: ,

Podobne wpisy


  • Magdalena Świtała

    Chętnie poczytam więcej o niszy, może mnie na coś namówisz;) I o nowych zapachach popularnych marek typu Oriflame czy YR – może znów pojawi się jakiś hicior? O Roberto już nie chcę czytać, bo potem mam nocne koszmary 😛 Aaaaaa, może Tobie uda się dorwać Grace Coddington, bo jak na razie to nigdzie jej nie widzę 😉

  • Not a Perfume od Ciebie towarzyszyło mi wczoraj po raz pierwszy i było nam razem dobrze. 🙂 Znacznie lepiej niż z Molekułami.

    Nisza wciąga strasznie, choć i nią czasem mam przesyt. Tyle nowości, że ciężko to dorwać, o porządnym przewąchaniu nie wspominając…

    Kochana, są wakacje, więc i od pisania i wąchania można odpocząć. Byle nie za długo! :))) U mnie ten za długi już marazm powoli mija, dzisiaj odebrałam wyniki i wprawdzie konsultowałam je na razie tylko z Google, ale i tak wsunęłam ciacho, by je uczcić. A co. 😉

    • Ja też zdecydowanie wolę Not a Perfume niż drugą Molecułę. W ogóle za Molecule nie szaleję i chyba się to nie zmieni.
      Podziwiam Twoją odwagę do konsultowania wyników z Google… Ja bym chyba się bała, pewnie bym się czegoś smutnego o sobie dowiedziała 😛

  • Ma Gister

    Z tą paczula mam tak samo! Ostatnio zaopatrzyłam się w buteleczkę John Richmond EDP, ten zakup chodził za mną 4 lata! Obawiałam się podobieństwa do Lady Milion, które poznałam w międzyczasie na szczęście nie mają tej drażniącej nuty, są bardziej wytrawne i bardziej unisexowe. Lubię je w połączeniu z dymem tytoniowym. Chociaż to połączenie dobrze robi każdym perfumom 🙂 Znasz?

    • Nie znam! To nie jest fair! 😀
      Brzmi super!

  • Mi sie ostatnio nie chce ‘perfumowac biorę mgiełkę i juz ale nie sięgam po ‘perfumy’ te jakosciowo lepsze i te droższe. mgiełkę psiknę i jej nie czuję a perfumy mnie męczą . Pomelo Paradis mam ! ;D Mój signature scent to na razie Cavalli Paradiso bo od niego sie zaczęło ale ten Tówj poznam ( gdzie go dorwę?:D) ;D Mój nos odpoczywa a już kolejna osoba mi pisze czy w tym miesiacu będzie perfumeryjna historia ech 😉

    • Nie odpoczywaj za bardzo żeby nie było nudno 😛
      JHAG próbki dorwiesz w Mon Credo chyba.

  • ganglion

    Och, ja jak wpadłam w niszę, to nie mogę się wydostać. Teraz mało co z mainstreamu jest w stanie mnie zadowolić. Ostatnio tylko Shalimara pokochałam

    • Klasycznego Shala? EDP?

      • ganglion

        Klasycznego edp 🙂
        Bardzo mnie zaskoczył ten zapach, pięknie ewoluuje. I jak nie przepadam za wanilią, tak tu jest hipotyczna

        • Jak ja uwielbiam czytać pochwały na temat Shalimara <3

  • Juliette Has a Gun ma swietne zapachy <3 Wiec nie dziwie sie, ze Not a Perfume zostal Twoim signature scent! Co do marazmu… Chyba kazdy ma takie momenty w zyciu, to chyba kazdy ma takie momenty ze zaintersowania/pasje schodza na dalszy plan… Ja tez Kochana ostatnio odpoczywam od zapachow, wiec rozumiem Cie doskonale :*

    • Świetne, to fakt, ale mają też kilka słabszych 😉
      A ja czekam na to zdjęcie szafki po porządkach, pamiętaj! 🙂

  • Ja właśnie kończę, tzn mam taką nadzieję, że kończę 😉 fazę marazmu związanego ze światem blogowym i perfumami i jeszcze innymi rzeczami, które kiedyś wywoływały bicie mojego serca. Nie chciało mi się pisać postów, czytać innych blogów, wąchać perfum których do przetestowania nazbierało mi się mnóstwo. Mam wrażenie, że czasem po prostu za dużo rzeczy jest na głowie i jak człowiek się nie wyrabia to pewne sfery niestety odrzuca. I za dużo jest “muszę” i “powinnam”, a za mało czystej ekscytacji, bo jesteśmy zbyt zmęczeni i zapędzeni w nadmiar obowiązków o różnych priorytetach.
    Nieraz myślałam, nie napiszę posta na blogu, wolę po prostu cieszyć się chwilą i nie mieć świadomości, że zaraz muszę ją opisać.

    Też kocham kawę. To mój rytuał, a kawy w dobrym towarzystwie nie potrafię odmówić, nawet w nocy 😉

    Przejdę się do Sephory powąchać Twoją Juliettę!!!!

    A co do życzeń blogowych, poproszę “tydzień z” i “zauroczenia” i “ostatnie zakupy” i “wish listę” :))

    • Mam wielką nadzieję, że ten marazm już pożegnasz na dobre! Przyznam, że zastanawiałam się kiedyś, co się z Tobą dzieje. Brakowało Ciebie, to na pewno!
      Czasami trzeba zwolnić i po prostu żyć swoim życiem, złapać oddech.
      Szkoda, że w krkowskich Sephorach nie ma Juliette.
      Zanotuję Twoje życzenia i zobaczę, co da się zrobić 🙂

  • Wojownicza Księżniczka

    Pomelo jest świetne i głośne na początku, im dłużej zostaje tym traci i na wartości i na jakości a szkoda