Blog o perfumach. W oparach popkultury.

5 zapachów, których nie mogę się pozbyć

miss dior coco chanel la vie est belle

Podczas wiosennych porządków przyszła mi do głowy myśl, aby przejrzeć raz jeszcze moją szafkę z perfumami i sprawdzić, czy i tam nie przydałoby się lekkie czyszczenie. No i tak żegnając się z grubymi swetrami mogłam bez problemu wytypować perfumy, które noszę bardzo rzadko, ale nie potrafię się z nimi rozstać. Podczas wyprzedawania kolekcji i nad nimi się zastanawiałam, ale w efekcie stwierdziłam, że potrzebuję więcej czasu do namysłu.

Z niektórymi perfumami tak mam, że coś w nich jest, że po prostu uwielbiam mieć je pod ręką (a niekoniecznie na ręce ;)). Bo kiedy przyjdzie chwila, że mam ochotę je nosić, to jestem po prostu oczarowana ich charakterem. Cały dzień spędzam na zachwycie, a potem przez bardzo długi czas czuję przesyt i nie tęsknię.  Albo nie mam okazji na noszenie jakiegoś zapachu. Czasem moda i wszędobylskość perfum może im zaszkodzić i czuję się zniechęcona.

Dlaczego mam ochotę się z nimi rozstać, ale z drugiej strony całkowicie mi to nie idzie? 😉 Przyjrzyjmy się wszystkim pięciu kandydatom.

miss dior la vie est belle shalimar

La Vie est Belle – Lancome  <recenzja>
Ten killer od Lancome jest jednym z najbliższych mi zapachów. Uwielbiam go za klasyczny charakter i słodycz bardzo nietypową. I będę go bronić przed hejtem, choćby nie wiem co. Na moje nieszczęście – uwielbia go również co piąta kobieta, którą mijam na ulicy. I o ile zazwyczaj to nie wystarcza by mnie zniechęcić, to La Vie est Belle jest pachnidłem tak mocnym, że byłam już w sytuacjach, kiedy ledwo uszłam z życiem i przypomniałam sobie o koszmarze ciążowych nudności. La Vie to zapach przy którym wystarczy jedno psiknięcie by pachnieć cały dzień, ale chyba tylko ja jestem tego zdania. Byłam nimi duszona już u lekarza, w tramwaju, w sklepie czy nawet u fryzjera. Odpoczywam sobie od nich i wiem, że nie mogę ich puścić w świat. Za bardzo się lubimy.

Miss Dior Le Parfum – Dior  <recenzja>
Perfumy odurzające z ambrowym, elektryzującym ciepłem, wyszukaną słodyczą i retro filtrem w tle. Noszenie tych perfum to czysta przyjemność, ale nie pozwalam sobie na to często. W moim odczuciu jest to zapach „strojny”, wymagający jakiejś większej okazji i choć często i tak po nie sięgam (bo tęsknię), to potem czuję się w nich nieswojo. Jakbym była taka overdressed (czyli ubrana zbyt oficjalnie w stosunku do sytuacji). A tego nie lubię. Miss Dior Le Parfum uważam za jedne z lepszych pachnideł marki Dior i po prostu muszą ze mną zostać. Szczególnie, że to obecnie jedyna moja Miss Dior, bo dwóch pozostałych, które miałam  (EDT i Cherie z 2005r.) się pozbyłam. Le Parfum była najlepsza i wytrwała do końca.

Shalimar Parfum Initial – Guerlain  <recenzja>
Kiedy Guerlain wypuszcza nowego Shalimar, to choćbym nie wiem jak była zniesmaczona, to i tak muszę pospieszyć po próbkę. W przypadku Parfum Initial mamy do czynienia z czymś świetnym, dla mnie bliskim ideałowi. Od razu stałam się wielką fanką tej kompozycji i zaczęłam z nadzieją patrzeć na przyszłość Guerlain. Zapach ten jesienią i zimą pachnie na mnie gorzko, stąd miewałam jakieś trudne chwile, kiedy myślałam, że czas się rozstać. Dostałam je od męża w szczególnych okolicznościach i nie mogłam się z flakonem rozstać. Tak z sentymentu go zostawiłam licząc, że z czasem zdecyduję się, co z nim zrobić. I na szczęście został u mnie, jest bezpieczny. Oby tylko znowu nie przyszło mi coś do głowy. 😉 Bo to jest irys idealny – z bergamotką, karmelem, wanilią i tonką. Jeśli jeszcze nie testowaliście, to radzę się spieszyć. Już ciężko go dostać.

coco chanel reminiscence

Coco Eau de Toilette – Chanel  <recenzja>
Często pytacie mnie o różnicę między Coco EDT a EDP. Otóż ta pierwsza jest bardziej miękka, przytulna i słodsza. EDP to bestia o wiele bardziej doprawiona i nie jest taka przystępna jak eau de toilette. I do tej pory to ta słodycz mnie o wiele bardziej intrygowała. Mam wersję starszą, która pachnie bogato i bajecznie. Zupełnie inaczej niż to, co teraz pod tym szyldem można znaleźć w perfumeriach (użalałam się nad tym w tym wpisie). I choćby z tego powodu nie wydałam jej przy pierwszej chwili zwątpienia. Coco najlepiej prezentuje się jesienią – taką jeszcze kolorową, pełną liści. Nie tą późniejszą – szarą i beznadziejną, dla której nadzieją jest tylko śnieg. 😉 W takim krajobrazie po prostu ginie.

Patchouli – Reminiscence  <recenzja>
Paczula Reminiscence to jedno z najlepszych moich odkryć. Ciężka, kakaowa, balsamiczna i zawiesista paczula bez udziwnień ale i bez obciążeń mocarnego orientu. Uwielbiam ją w chwilach całkowitej fazy paczulowej. Wtedy bez wątpienia mogę ją wskazać jako najlepszą jaką znam. Kiedy z tej fazy wyjdę, to mogłaby dla mnie nie istnieć i nie znajduję dla niej zastosowania. Ale wiem, że nie mogę się z nią pożegnać, bo zatęsknię podczas paczulowego transu. Więc zazwyczaj stoi sobie samotnie z tyłu i czeka na swoją kolej. Aż czasami jest mi jej żal i przypomina mi się baśń Andersena pt. Imbryk. W dzieciństwie wywarła na mnie wielkie wrażenie i czasem jeszcze pobrzmiewają w mojej głowie kluczowe jej słowa. 😉 Nie lubię jak moje ukochane perfumy czują się odtrącone i tyle. Aż traumy powracają. 😉

perfumy blog o perfumach

A których perfum Wy nie możecie się pozbyć, choć czasem macie na to ochotę?

Tagi: , , , , , , ,

Podobne wpisy


  • Andżelika Kościesza

    Nie mam. Za to chętnie kupiłabym w dobrej cenie Coco edt 🙂

    • Dobrze, że nie pisałaś wcześniej, bo może bym się dała namówić 😀

  • Wszystkie wyglądają na takie ciemnozłote, bursztynowe we flakonikach na zdjęciu. 🙂 Zgrana gromadka.

    • Zgrana i trzeba przyznać, że trzymają się razem 🙂

  • Ela

    U mnie są to- Guerlain Shalimar. Na razie jakoś sobie z nią nie radzę, ale podoba mi się flakon i czekam, że jednak przyjdzie pora i na nią by używać:) Hermes Jour d’Hermes Absolu. Mają w sobie coś, co lubię i jednocześnie coś, co mnie drażni i rozstać się z nimi jakoś nie potrafię. Lancome La Nuit Tresor. I lubię i nie, ale flakon śliczny, więc sobie stoi i czasem psikam na nadgarstki, może jednak się polubimy:) Podobnie Guerlain My Insolence- flakonik zauroczył:)
    Lancome La Vie est belle, uwielbiam ten zapach za genialną trwałość, dłuuuugi ogon jaki za sobą zostawia i to coś, co jest w niej piękne- zapach. Bo one są genialne, tylko za dużo ich wszędzie jest i niektóre osoby leją na siebie chyba hektolitry. Dzisiaj miałam okazję przekonać się o tym dobitnie. Byłam na zakupach w galerii handlowej Plaza i jak jeszcze nigdy wcześniej czułam …est belle dosłownie wszędzie, jakby zapach za mną chodził. Sama miałam na sobie Meliorę, więc na pewno nie ja nim pachniałam. I dopiero dzisiaj zrozumiałam, dlaczego w tak wielu recenzjach czytam- zbyt popularny, masowy, męczący.
    Ze swoim flakonikiem rozstać się nie mogę i nie chcę, bo zapach jest naprawdę śliczny, mam edt…edp…był za mocny. Wystarczy odrobina i cudownie pachnie dłuuuuuuuuugo:)
    No i niechcący u mnie też została wytypowana 5- ka, bo więcej kandydatów na listę nie widzę:):):)

    • Oj, to Meliora pewnie zaginęła przy La Vie. To taki wdzięczny i subtelny zapach 🙂
      Bardzo fajna ta Twoja piątka, muszę przyznać. My Insolence lubię bardzo w teorii, ale wiem, że jakbym miała w kolekcji, to pewnie bym po niego nie sięgała 😉
      A Shalimar jest piękny, potrzymaj go jeszcze chwilkę 🙂

  • Moja mama uwielbia tego Diora i tylko go używa ;D jakbyś jednak się namyśliła i chciała jakaś rozsądną cenę za Gerlę to daj znac ;D

    • Już w kolejce są 2 osoby! Wpisuję Cię na trzecią pozycję na Gerlę 😀

  • Nie mam takich zapachow 🙂 Jesli cos juz ze mna nie wspolgra to idzie w swiat 🙂 Ostatnio pozegnalam 12 flaszek. W tym Velvet Orchid 🙂 I wiele innych zapachow, ktore mi sie znudzily i byly po prostu tylko dobre, a nie wybitne 🙂 Pozegnalam tez Shalimar Parfum Initial. Jak kocham klasyke i irysy, tak Shalimara nie moglam zniesc. Jest za slodki, mialam po nim mdlosci wrecz 🙂 Nie wiem jaki bedzie dalszy los Twoich flakonikow, ale Coco bym jednak zostawila 🙂

    • Ja ostatnio wywaliłam wszystkie Fordy z wishlisty. Jakoś mnie już tak nie ekscytują jak dawniej. Coco zostanie na pewno do jesieni 😀 A potem będzie test 😀

  • Jesteś może na innym etapie w życiu, kto wie? Ale obstawiam, że Womanity jeszcze powróci 😀 I też mam fazę na kwiaty. Fleurs d;Oranger mi się śni po nocach 😀

    • Kaśka, jeśli masz fazę na kwiaty od Lutensa… to popróbuj Daturę Noir 🙂 Ja się zakochałam… Flakon musi być mój. Piękna, wiosenna, przestrzenna tuberoza w otoczeniu mleczka kokosowego (niezbyt słodkiego) 🙂

  • A co tak namiętnie zużywasz? 🙂

    • OvernightAura

      Głównie celebryckie- Gaga, Madonna. Oprócz tego planuję skończyć Eden i Dkny delicious night.

  • Sylwia

    Ja mam tak samo z Guerlain Shalimar Initial. Bardzo rzadko używam i mam wyrzuty, że tak cudowny zapach leży w szafce. Więc od święta nakładam Initial ale coś nie do końca mi w nim pasuje. Mam świadomość, że to już unikat i chyba dlatego nie potrafię się z nim rozstać. Drugi zapach z którym parokrotnie się już żegnałam to Versace Crystal Noir. Cudowny flakon ale zapach nie do końca mój. Jak się spryskam nim „na do widzenia” to nagle zaczyna mi się podobać i zostaje ze mną. Ale jak skończę to więcej nie kupię. Zostanie mi flakon i to mi wystarczy 🙂 Moją trójcę zamyka Soir de Lune niby cudowny ale…mój mąż kręci nosem, że tyle mam pięknych perfum a ten to jakiś dziwny jest. Więc też używam od święta. I przyznam, że nie czuję się sobą mając tak kunsztowny zapach na sobie. Mimo to zostawię bo może w końcu do niego dojrzeję a czas biegnie nieubłaganie 🙂
    Tak więc na moje 80 flakonów to ta trójka to nic wielkiego.
    Pozdrawiam Cię Kasiu serdecznie!

    • Soir de Lune jest cudowny! Sama też go nie noszę. Mam tylko troszkę we flakonie i żal mi psikać. Bez sensu, bo przecież bez problemu go kupię w razie potrzeby 😉
      A moja kolekcja zbliża do 80 sztuk 😀 Ale staram się to powstrzymać.
      Również pozdrawiam gorąco 🙂

      • Sylwia

        Kasiu mam nadzieję, że wkrótce zaprezentujesz ją na swoim blogu. Miło byłoby zobaczyć zdjęcia 🙂